Innerviewer

Het is je misschien opgevallen. Lange tijd was ik vrijwel onzichtbaar. Mijn ondernemingen stilgelegd. Mijn werk als innerviewer gestaakt. Ik kwam nog zelden tussen de mensen. Er is zoveel gebeurd.

Eind vorig jaar raakte ik overspannen, de uitwerking van een dieper reikende innerlijke strijd. Ik was het onvermijdelijke aan het uitstellen. Een keuze die ik moest maken, maar niet wilde maken. Het blijkt dat ik al die tijd moed aan het verzamelen was voor de moeilijkste beslissing ooit….

Namelijk 100% voor mezelf kiezen en wat allereerst Mij gelukkig maakt, wetende dat dit consequenties heeft voor de mensen waar ik zielsveel van houd.

Na bijna een kwart eeuw samen heb ik besloten dat er een einde komt aan mijn relatie met Katinka. Wij gaan op een andere manier verder, als bevoorrechte ouders.

Een lange periode van (zelf)onderzoek, zelfreflectie en relatietherapie ging aan deze beslissing vooraf.

Inmiddels hebben wij onze kinderen op de hoogte gebracht dat wij vanaf nu een ander levenspad bewandelen.

Na 24 jaar samenwonen-samenleven zitten Katinka en ik nu in de fase waar wij (gesteund door anderen) goede afspraken maken hoe wij verantwoordelijk loslaten.

Ouderschap is voor het leven. Dit gezamenlijk besef van verantwoordelijkheid leeft diep in ons.

Wij gaan niet met ruzie of verwijt uit elkaar. Wel zijn we diep geraakt, voelen wij uiteraard verdriet, naast een clear understanding van het waarom.

We zijn dan ook aan het rouwen en nemen hier de tijd voor.

Katinka en ik waren het ultieme droomkoppel…

Dit kregen we niet alleen van anderen te horen, daar geloofden we ook zelf in.

Twee mensen met het hart op de goede plek en een fijne fysieke en emotionele connectie. Match made in heaven, zou je denken.

Maar de realiteit heeft ons inmiddels wakker geschud. Een pijnlijk gevoel om te ontdekken en erkennen dat dit simpelweg niet genoeg is!

Na een betere kijk (naar binnen) en realitycheck blijkt er namelijk geen connectie op dieper spiritueel niveau. Geen voldoening op de fundamentele lagen.

Pijnlijk duidelijk werd hoever onze kernwaarden en levensvisie uit elkaar liggen en dat het een lijdensweg zou zijn als ik hieraan voorbij zou blijven gaan.

Ik was ongelukkig geworden maar bleef volhouden dat het een keer vanzelf goed zou komen.

Want aan liefde geen gebrek. We hielden en houden oprecht van elkaar.

Maar wat ik persoonlijk ontdekte is dat ik in de loop der jaren mezelf afhankelijk had gemaakt van deze externe liefde. Me laten verzorgen had de plek ingenomen van zelfzorg.

En met een geweldige zorgzame vrouw aan mijn zijde verloor ik zicht op het allerbelangrijkste, eigen verantwoordelijkheid.

Nu ik de verantwoordelijkheid over mezelf weer heb opgepakt, door radicale zelfliefde en zelfrespect toe te passen, voel ik weer groei als mens.

Ik kwam mijn jeugdtraumas onder ogen en wist dat het tijd was om volwassen te worden.

Niet meer dat zielige jongetje zijn die blijft hunkeren naar de onbeantwoorde liefde van zijn vader en moeder, de zorg en steun die op cruciale momenten in mijn jeugd ontbrak.

Het was tijd dat ik die leegte zelf ging opvullen door mezelf en anderen te vergeven.

Dit betekende stoppen met zelfmedelijden, stoppen met lui zijn en vingertje wijzen. Ik moest aan de slag. Mijn angst onder ogen komen en overwinnen en mezelf op nummer 1 zetten.

Iets dat ik op zielsniveau altijd wist maar nooit volledig had leren en durven doen.

Helaas blijkt de relatie niet toe te voegen aan deze nieuwe ontwikkeling en laten Katinka en ik onze romantische liefde en leven samen los.

Ik wil nog dit zeggen…

Zowel Katinka als ik voelen ons enorm gesteund. Onwijs dankbaar voor onze supportgroep van vrienden en dierbaren.

Natuurlijk zal er ook ongeloof en onbegrip zijn en konden wij niet iedereen deze boodschap persoonlijk brengen.

Dus leeft er bij sommigen wellicht veel vragen en opmerkingen en mogelijk ook teleurstelling.

Wij hebben ons voorgenomen dat hoewel dit volkomen begrijpelijk is ons helingsproces en persoonlijke ontwikkeling voorrang krijgt op de noden van anderen.

Deze nieuwe situatie heeft ook gevolgen voor de INNERviewer Show, die wij altijd als gezin organiseerden. Hierdoor ging de show op 10 april en 15 mei helaas niet door!

Kaartkopers ontvingen bericht en hun geld terug. Bedankt voor je begrip!

The Show en al mijn andere ondernemingen will go on. Soon!

Ik kan ook jullie hulp goed gebruiken…

Ik ben namelijk nog op zoek naar een eigen ruimte. Woonhuis, appartement, studio, kamer… Maakt niet zo heel veel uit op het moment. Zuid-Holland het liefst, regio Rijnmond. Daarbuiten eventueel. Weet jij iets? Alle tips zijn meer dan welkom!

Nu start een nieuwe fase in onze levens. Katinka en ik werken nog steeds goed samen en vertrouwen op een goede afloop!

Ik heb mezelf teruggevonden en ben gegroeid.

De relatie stopt (verandert) maar de liefde tussen mij en Katinka blijft.

Ook loslaten is liefde.

Niet makkelijk. Maar wij zijn de moeite waard. Hier herinneren wij elkaar dagelijks aan.

Dit is ook mijn boodschap aan iedereen die het wil ontvangen.

Irwin

❤️🙏🏽

Leave a Reply

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.